“Yenidoğan döneminde bebeğin temel işlevi anne karnından dış ortama uyum sağlamadır. Bu hususta temel almamız gereken; bebeği yalnızca beslenen, altını kirleten ve ağlayan bir canlı olarak görmekten uzaklaşıp onun gelişen dünyasına katkıda bulunmaktır. Bebeğin doğduğu andan itibaren bütün alıcıları açıktır. Bize düşen ise ona gerekli dönütleri verebilmektir. Vereceğiniz her olumlu geri dönüt ise ilerde çocuğunuzla yaşayacağınız sorunların önüne çekilecek birer settir. Tam olarak bu noktada gelişimsel değerlendirme devreye girmektedir.

Gelişimsel değerlendirme çocuğun ailesi ile bir bütün olarak değerlendirilmesine fırsat tanıyan, sorun fark edilmesi durumunda ağırlaşmasını önleme, azaltma, tedavi etme ya da doğru ve etkili yönlendirme yöntemlerinin kullanılmasıdır. Sorun olmaması halinde ise çocukları için hep daha iyisini isteyen anne-babalara destek programları sunulması amaçlanır. Verilen destekte ailenin bir bebeğe hazır bulunuşluğu, sosyo-ekonomik yapısı, kendi çocukluk öyküleri, kültürel özelliklerinin göz önüne alınması temeldir.

Bu çerçevede daha yenidoğandan itibaren çocuğun zeka, dil, hareket, duygusal gelişimini desteklemek amacıyla aileye birçok öneri sunulur. En önemlileri ise toplum arasında yanlış bildiğimiz doğrulardır. Örneğin bebeklik döneminde anne ile bebek arasındaki güvenli bağlanmanın sağlanması için bebeğin bol bol kucağa alınması gerekirken karşınıza “kucağa alışır” gibi bir kavram çıkabilir. Bunun gibi oral dönemde olan bebeğin her şeyi ağzına götürerek tanıyacağının bilinmemesi ya da ellerine eldiven takılarak kısıtlanması çevreyi keşfetmesini güçleştirirken buna paralel olarak zihinsel becerilerini kısıtlar. Gelişim özelliklerini bilmek bebeğinizi nasıl destekleyeceğinizin ipuçlarını taşır.

Yenidoğan bir bebeğin henüz renkleri ayırt edemediğini bilirsek beyin gelişimi ve koordinasyon becerilerinin gelişimi için siyah beyaz kartlarla çalışmanın gerekliliği bilinir. Tabi bu çalışmaların yapılabilmesi için yenidoğanın sadece 25-30 cm aralığını görebildiği de gözardı edilmemelidir. Ya da günümüzde tanı alan çocuklarımızın sayısı hızla artarken iki aylık bir bebeğin göz takibi sağlayamaması ya da altı aylık bir bebeğin adına tepki göstermemesi, etkileşimli oyunlar oynamaması gibi bulgular erken tanı ve tedavi için ayırt edici olabilmektedir. Prematüre bebeklerde ise bu riskler iki katına çıkarken değerlendirmenin önemi de bu oranda artmaktadır.

Özetle çocuğunuzun ne zaman konuşacağı, yürüyeceği,  zeka düzeyi, insanlarla ilişkileri, özgüven gelişimi, uyku rutini, beslenme alışkanlıkları gibi birçok temel özelliklerinin yenidoğan döneminde atıldığını unutmayalım. Azla yetinmeyen çocuğunu bir adım öteye taşımak isteyen anne-babalar!  Kendiniz için alacağınız destek çocuğunuza vereceğiniz desteğin en büyük adımıdır. Unutmayın sizin için doğru yol herkesinkinden farklı olabilir.”